ഇത് സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇരവാണ്. സ്വര്‍ഗം കയ്യെത്തും ദൂരെ വെളിച്ചം വിതറി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉറങ്ങുന്നതെങ്ങിനെ?
Showing posts with label bangalore. Show all posts
Showing posts with label bangalore. Show all posts
Thursday, April 29, 2010
പിന്നെ ഞാനാ ഇരവില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടു...
ഇത് സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഇരവാണ്. സ്വര്‍ഗം കയ്യെത്തും ദൂരെ വെളിച്ചം വിതറി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉറങ്ങുന്നതെങ്ങിനെ?
Saturday, March 27, 2010
വെടിവട്ടങ്ങളുടെ സന്ധ്യകള്‍
എത്രയോ കാലം അകലെയാണവ...
രണ്ടു രൂപയുടെ നാരങ്ങ വെള്ളത്തിനു ബെറ്റു വെച്ച് നമ്മള്‍ തകര്‍പ്പന്‍ വോളിബോളും, ബാഡ്മിന്റനും, ക്രിക്കറ്റും, കബഡിയും കളിച്ചിരുന്ന, സന്ധ്യ മയങ്ങുമ്ബോള്‍ വെടിവട്ടങ്ങളും പരദൂഷണങ്ങളും തമാശകളും കൊണ്ട് ഉത്സവമാക്കിയിരുന്ന സന്ധ്യകള്‍. നാരകത്തരയുടെ പറംബിലെ വോളിബാള്‍ കോര്‍ട്ടും, മൂട്ടില്‍ കുഞ്ഞിരാമന്റെ പറംബിലെ ക്രിക്കെറ്റ് പിച്ചും, നംബീശന്റെ പറംബിലെ ബാഡ്മിന്റൊന്‍ കോര്‍ട്ടും, നംബീശന്റെയും ജോയിചെട്ടന്റെയും കോട്ടയം ബാബുവിന്റെയും കടകളും ശശിയുടെ മാടക്കടയും, സഹൃദയ വായനശാലയും ഒക്കെ ഓര്‍മ്മകള്‍. അന്നൊക്കെ നമുക്ക് എന്ത് മാത്രം വിഷയങ്ങളായിരുന്നു, രസങ്ങളായിരുന്നു.
പിന്നെ അനന്തം അജ്ഞാതം അവര്‍ണ്ണനീയമായ യാത്രകള്‍. വിശപ്പറിയാതെ, ദാഹമറിയാതെ, കയ്യില്‍ ഒറ്റ പൈസ പോലുമില്ലാതെ കാതങ്ങള്‍ നടന്നു താണ്ടിയിരുന്ന കാലങ്ങള്‍. വെയിലും മഴയും ഒക്കെ നമുക്ക് കൂട്ടായിരുന്നു. കടലു കാണാന്‍, മുക്കുവരുടെ വെളുപ്പാന്‍ കാലങ്ങളെ കണ്ടറിയാന്‍, വെളുപ്പിന് നമ്മള്‍ കടപ്പുറങ്ങളില്‍ പോയിരുന്നിട്ടുണ്ട്. വെറുതെ. പിന്നെ പാതിരാവു വരെ ഫിലിം സൊസൈറ്റിയിലെ സിനിമകള്‍ കണ്ടിരുന്നു കൊടും മഴയത്ത് സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റുകളുടെ മഞ്ഞ നിറം ആവാഹിച്ചു പെയ്യുന്ന മഴ നൂലിഴകളിലൂടെ കുളിരണിഞ്ഞു നാം നടന്നിട്ടുണ്ട്.
അന്ന് ബേക്കല്‍ കോട്ടയും അതിന്റെ രഹസ്യ വഴികളും ഉള്ളം കൈ പോലെ നമുക്കറിയാമായിരുന്നു. എത്രയെത്ര സന്ധ്യകള്‍ ആരോരുമില്ലാത്ത അന്നത്തെ കോട്ടയില്‍ പിരിവിട്ടു വാങ്ങിയ കള്ളും ബീറുമായി നമ്മള്‍ സന്ധ്യ മയങ്ങുന്നത്‌ കണ്ടവിടെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്. എനിക്കെന്നും വീട്ടില്‍ എത്തണമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചോറും അച്ഛന്റെ സ്നേഹവും വയറു നിറച്ചു ഉണ്ണാതെ എനിക്കുറങ്ങാനാവില്ലായിരുന്നു. നിങ്ങള്‍ അവിടെ കടലലകളുടെ താരാട്ടും, നിലാവിന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും മായാജാലവും കണ്ടിരിക്കുന്നതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കസൂയയായിരുന്നു. അന്നെത്ര കവിതകള്‍, കഥകള്‍, സിനിമകള്‍, സംഗീതം, വിപ്ലവങ്ങള്‍, ജീവിതം, യാത്രകള്‍. ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ക്ലാസില്‍ ഇരുന്നതിലും കൂടുതല്‍ നാമാ കോട്ടയില്‍ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്. കോട്ട മതിലിനു മുകളിലൂടെ മത്സരിചോടിയിട്ടുണ്ട്. താഴെ നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "മക്കളെ, അഡ്രസ്‌ എഴുതി പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ടോണ്ടോടിക്കോ, വീട്ടില്‍ അറിയിച്ചേക്കാം"
സന്ധ്യ, എന്നുമെന്നും മോഹിപ്പിക്കുന്ന സന്ധ്യ. വിരഹവും ദുഖവും നിറയ്ക്കുന്ന സന്ധ്യ.
ഇപ്പോള്‍ സന്ധ്യകള്‍ ഉണ്ടോ? വെടിവട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ?
ഉണ്ട്. ഞാനീ പറഞ്ഞ ഇടങ്ങളോക്കെയും പുതിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ വിഴുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോളത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക് കളിക്കാന്‍ സമയമില്ല പോലും. പിന്നെ അവര്‍ക്ക് വീഡിയോ ഗൈമുകളും ഇന്റര്‍നെറ്റും ഒക്കെയാണത്രെ ഇഷ്ടം.
EMI, tax savings, loan, planning, hike, client call, dead line, shopping mall അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ എന്റെ സന്ധ്യാ വെടിവട്ടങ്ങളെ തിന്നു തീര്‍ക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒക്കെയും ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ക്കും, ഈ കൊപ്പോക്കെയും ഇട്ടെറിഞ്ഞു പോകണം. ഒരു ലക്ഷ്യവും ഇല്ലാതെ കറങ്ങി നടക്കണം. ഒരു ശല്യവുമില്ലാതെ ഒരു ദുഖവും അലട്ടാതെ ഒരു സന്ധ്യ മയങ്ങുന്നത്‌ കാണണം. ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത സ്വപ്നം. തിരിച്ചു വിളിക്കുന്ന സ്നേഹങ്ങള്‍, പറിചെറിയാനാവാത്ത കടപ്പാടുകള്‍, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്‍. എങ്കിലും സന്ധ്യകള്‍ ഉണ്ട്. ആര്‍ക്കും വേണ്ടെങ്കിലും, ആര്‍ക്കൊക്കെ തിരക്കാണെങ്കിലും ആരെയോ കാത്തെന്ന പോലെ ദിനവും ഓരോ ചമയങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞു അവള്‍ വന്നു പോകുന്നു.
Saturday, March 13, 2010
കുളിപ്പാനായ്‌ കുളം വേണം...
പ്രവാസിയെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മോഹങ്ങളില്‍ ഒന്ന്....ടൈറ്റിലിന് കടപ്പാട്: കാവാലം നാരായണപണിക്കരുടെ 'ആലായാല്‍ തറ വേണം' എന്ന കവിത.
Friday, March 12, 2010
Thursday, February 25, 2010
നഗരപ്രാന്തം - ഒരു പനോരമിക് കാഴ്ച
Click on the photo to get a bigger picture.
ഇത് നഗര പ്രാന്തം, ദിവസ കൂലിക്കാരും, ഉന്തു വണ്ടിക്കാരും, ചന്തയിലെ കച്ചവടക്കാരും, വേശ്യകളും, കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരും, ഡ്രൈവര്‍മാരും, വിദ്യാര്‍ഥികളും, മദ്ധ്യ വര്‍ഗക്കാരും, കള്ളക്കടത്തുകാരും, പുത്തന്‍ പണക്കാരും, IT തൊഴിലാളികളും അങ്ങിനെയങ്ങിനെ പലരും കൂടിക്കുഴഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നിടം. ആര്‍ക്കും ആരെയും വിശ്വാസമില്ലാത്ത നഗരം. നീങ്ങാത്ത വാഹനങ്ങളുടെ നീണ്ടുപോകുന്ന ജാഥകളുള്ള നഗരം. വീണു പോയാല്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും സമയമില്ലാത്ത നഗരം. റോഡിലെ ഇടവഴികളില്‍, വണ്ടികള്‍ പോകാത്ത ഇടവേളകളില്‍ കുട്ടികള്‍ കളിക്കുന്നു. വഴിയിലെ ഓരോരോ മൂലകളിലും വയസ്സന്മാരും യുവാക്കളും സംഘം ചേര്‍ന്നിരുന്നു പുക പറത്തിക്കൊണ്ടു വെടി പറയുന്നു. മസാല പൂരി കടകളിലും ഹോട്ടലുകളിലും പബ്ബുകളിലും ഷോപ്പിംഗ്‌ മാളുകളിലും തിരക്ക് കൂടുന്നു. മട്ടുപ്പവുകളിലും വഴികളും മഞ്ഞ വെളിച്ചം നിറയുന്നു. വീട്ടമ്മമാര്‍ക്ക് തിരക്കേറുന്നു. ആകെ തിരക്ക് ആകെ ബഹളം.
വേനല്‍ തുടങ്ങുന്നതെയുള്ളൂ, എന്നിട്ടും ദിവസവും 4 മണിക്കൂര്‍ കറന്റ്‌ പോകുന്നു. ഓരോരോ സ്ട്രീടിലുമായി മാറി മാറി. ഒരു ഗുണം മാത്രം, പഴയ, മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തില്‍ പുസ്തകം വായിച്ചിരുന്ന, ഓര്‍മ്മകളില്‍ എങ്ങോ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോയിരുന്ന ആ നാട്ടിന്‍പുറ സന്ധ്യകളെ, അവ ആര്‍ക്കെങ്കിലുമൊക്കെ അല്‍പ നേരത്തേയ്ക്ക് തിരികെ കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവാം. വെന്തെരിയുന്ന പകലുകള്‍, ഫാനുകള്‍ ചുടുകാറ്റ് പരത്തുന്ന ഇരവുകള്‍, എന്നിട്ടും ഓരോരോ മരമായി വെട്ടി വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. അകാലത്തില്‍ മരിച്ച മരങ്ങളുടെ ശാപമാകാം ഈ ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന കാലം. വയസ്സന്മാര്‍ സന്ധ്യയിലെ വെടിവട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു: "ഹോ, ഇത് പോലൊരു ചൂട് എന്റെ ഇത്ര കാലത്തെ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ കണ്ടിട്ടേയില്ല." ഓരോ വര്‍ഷവും ചൂട് കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന പതിവ് പല്ലവി.
ഒരുപാട് രസകരമായ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്താവുന്ന ഒന്നാണ് പനോരമിക് ഫോട്ടോഗ്രഫി. ഇത് കറന്റ്‌ കട്ടിന്റെ സമയത്തെ ഒരു കൊച്ചു പരീക്ഷണം മാത്രമാണ്. പനോരമിക് ഫോട്ടോയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് സ്കോപ് ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് നിന്നും നടത്തിയ ഒരുപരീക്ഷണം.
Its a combination of 7 photos taken by setting the camera on a tripod and moving horizontally to take each photo. special care should be taken such that there should be a little bit of common area between each photo that to be combined. These images are combined to create a panoramic view using the 'Photo merge' option in photoshop.
Friday, February 12, 2010
പ്രതിബിംബങ്ങളില്‍ നഷ്ടമാകുന്നത്...
വീണ്ടുമൊരു സന്ധ്യ കൂടി സാങ്കി ടാങ്കിനു ചുറ്റിലും. തൊഴിലില്ലാതെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞ കാലത്തെ ഒരല്‍പം തണലായിരുന്നു നീ. ഒരുപാട് ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും അലങ്കാരങ്ങളില്ലാത്ത നിന്റെ വന്യതയായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ടം. ഇണപ്രാക്കള്‍ കൊക്കുരുമ്മുന്നുണ്ട് , വെടിവട്ടങ്ങളുണ്ട്, പൊങ്ങച്ച്ചങ്ങളുണ്ട് ചുറ്റിലും മതിലുണ്ട്, കാവലുമുണ്ട്. മുറ്റമില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഓടിക്കളിക്കുന്നുമുണ്ട് . ഇത് നഗരത്തിന്റെ ഒരു ആശ്വാസ തീരം. വിസില്‍ മുഴങ്ങുന്നു. ഇനി ഇരിക്കരുത്. പൊയ്ക്കോളൂ. ഞാനൊന്നു ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കട്ടെ. വീണ്ടും കാണാം. ഞാനിവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും. എവിടെപ്പോകാന്‍?
രമേഷ്, നന്ദി, ഈയൊരു നടത്തത്തിനു കൂട്ട് വന്നതിന്.
രമേഷ്, നന്ദി, ഈയൊരു നടത്തത്തിനു കൂട്ട് വന്നതിന്.
Saturday, December 19, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)
LinkWithin
